Welkom op Weblog.nl. Dit is het eerste bericht op jouw nieuwe weblog. Dit bericht kun je aanpassen of verwijderen. Lees in de Kennisbank hoe je een bericht aanmaakt.

Veel plezier!

30-4-2011 het is alweer koninginnendag, wat gaat dat allemaal snel.

De avond ervoor zijn we al even over de vrijmarkt geweest. En ik moet zeggen dat ook dit jaar me niets verbaast. Je struikelt over de mensen en de kleedjes. Het is gelukkig mooi weer dus je ziet weinig sacherijnige mensen. Op al die kleedjes ligt weer de meest waanzinnige rommel waarvan je gewoon weet dat niemand het koopt. Tenminste niet iemand die bij zijn/haar volle verstand is. En toch nemen ze het willens en wetens mee en spreiden het uit over de kleedjes. Als je dan wat verkoopt dan vind je dat zeer waarschijnlijk volgend jaar bij de buren op het kleedje zoals je nu ook je oude troep weer terug kunt vinden die je de jaren daarvoor heb verkocht. En dan de kinderen die blokfluit, viool of weet ik veel wat voor instrument bespelen. De een speelt nog mooier dan de ander en gelukkig niet allemaal tegen elkaar in… Na een drie kwartier hebben we het wel gezien en gaan lekker naar huis. Morgen is het pas echt zover.

De volgende ochtend ben ik lekker gaan hardlopen. 22 kilometer wat me een beetje zwaar viel maar dat kwam omdat ik nog een zware pot squash in mijn lijf had zitten. Na met zijn tweeën te hebben ontbeten gaan we boodschappen halen. Vanmiddag komen de zus en haar verloofde met de honden en later ook mijn schoonouders om te Bbquen. Dus er moest nog het een en ander in huis gehaald worden.

Ze hebben twee hele mooie husky’s en wij hebben een kleine ADHD jackrussel, dat word spannend. Gelukkig gaat het allemaal goed en zijn ze dikke vriendjes. De meiden willen, om een onduidelijke reden, nog naar de vrijmarkt toe dus ik breng ze even weg. 10 minuten later zit ik lekker in het zonnetje samen met mijn zwager te genieten van een heerlijk potje bier. De honden vermaken zich ook prima. Na een uurtje zijn de meiden alweer terug (dat zag zelfs een blinde aankomen…) en komen ook mijn schoonouders binnen wandelen. Tijd om de BBQ aan te steken. Wij hebben een echte BBQ waar nog houtskool en briketten op moeten, niet zo een nep ding op gas of nog erger elektriek…. Dat heeft helemaal niets met Bbquen te maken. Heerlijke hamburgertjes, lekkere lapjes gekruid vlees (karbonaadjes zonder bot), worstjes en een grote zalmmoot die door peet heerlijk gekruid en verpakt in aluminium voorbereid was. Voor de rest waren er zelf gemaakte salades en stokbrood.

Heerlijk gegeten al zeg ik het zelf.

Dat was voor ons koninginnendag 2011

Zondag 9-1-2010 was het dan zover.

De halve marathon van Egmond aan Zee is die dag en daar heb ik behoorlijk voor getraind de afgelopen maanden. Flink wat kilometers gemaakt, alleen al in december meer dan 250 kilometer. De zaterdag van tevoren nog een kracht training gedaan welke een beetje zwaar viel. Gelukkig was dit de volgende dag wat minder en dat was een goed bericht.

Om 9 uur gingen we op pad. Peet gaat mee voor morele ondersteuning. Als we aankomen in Egmond is het een drukte van jewelste. Bussen rijden af en aan met lopers. Egmond aan Zee is afgesloten voor elk auto verkeer en dus hebben ze bussen ingezet. Gelukkig heb ik een oom in Egmond aan de Hoef wonen en daar mag ik de auto parkeren. Dan is het nog een kwartiertje lopen. Een collega van mij heeft op de boulevard een appartement welke hij normaal verhuurt. Echter tijdens de halve marathon maakt hij hier zelf gebruik van en zo mochten ook wij hier gebruik van maken. Dit appartement is recht boven de start en finish en kijkt uit over de zee. Helemaal ideaal dus. Het is een zoete inval in het appartement van familie en vrienden en ook een paar lopers. Super gezellig. Ook is er een masseur bij toeval aanwezig en die bood zich aan om de spieren los te maken. Helemaal goed dus! 10 minuten voor de start zijn we naar buiten gegaan, lekker warm en opgewarmd dus aan de start verschenen. 12.31 uur viel voor mijn groep het startschot. Van te voren had ik gehoopt om binnen de 1 uur 45 te blijven maar er stond zo een harde wind dat ik dit enigszins heb opgeschroefd naar tussen de 1 uur 45 en 2 uur.

Als de eerste drie kilometer langzaam door Egmond gaan, je loopt in een hele grote groep en echt snelheid kan je niet maken, dan zie ik steeds de 2 uur dichter bij komen. En dan, dan komen we op het strand. Vol de wind in mijn toet. En dat was windkracht 4 tot 6 heb ik begrepen… Ik heb hier natuurlijk niet alleen last van dat heeft iedereen. Gelukkig heb ik ook met harde wind getraind en kan dus wel wat hebben. De eerste drie kan ik niet goed maken op het strand daar is de wind te hard voor maar ik kan wel mijn gewone snelheid halen als ik een lange afstand loop. Dus het word al weer positiever. Na 7 km over het strand gaan we door een stukje mul zand de duinen in, lekker zwaar.

Door de duinen hebben we wind mee en dit heeft een zeer positief effect. De snelheid zit er goed in en ik kan een hoop goed maken. In gedachten zie ik de 1 uur 45 weer in zicht komen. Maar dan komen de laatste 3 km, die gaan omhoog met wind tegen richting de vuurtoren. Dit is wel even doorbijten zeker als je er net 18 km op heb zitten. Het gaat nog spannend worden denk ik.

De boulevard op waar peet en de vriendin van mijn collega me staan op te wachten met een lekker biertje, ik zie ze net te laat en maak een sprintje naar de finish. 1 uur 43 minuten en 24 seconden is mijn eindtijd. Ik ben helemaal blij en super tevreden. De meiden komen er aan en ik krijg mijn biertje (eentje maar hoor, ik moet strax nog rijden). Boven in het appartement is het gezellig druk en ik ben de eerste. Mijn collega en zijn vriendin hebben lekkere soep, broodjes en weet ik veel wat voor iedereen. Helemaal geweldig en ontzettend gezellig.

Rustig even kunnen douchen en rond 1600 uur gaan we weer naar huis. We hadden nog langer kunnen blijven maar hondje zit alleen en ze is net geopereerd en daar willen we weer heen.

Het was een zeer geslaagde dag!

Zit je midden in de winter, kom je thuis na een dag werken zegt Peet tegen me dat de ketel een raar geluid maakt…

En ik denk nog dat zal wel loslopen.. hij heeft wel vaker een raar geluid gemaakt. Ik naar boven en aan gezet… wat een herrie kwam er uit, een hard geborrel waar geen eind aan leek te komen. Dus ik heb hem ook maar weer uit gezet. Morgen maar even bellen met de ketelboer. Ik zag het al helemaal voor me, 2 rooitjes kwijt zo voor de feestdagen om dat de ketel moet vervangen… dan word een autootje maar even uitgesteld, zucht.

Volgende ochtend meteen gebeld met het nummer dat op de stikker die op de ketel geplakt zit. Vraagt ze of ik een servicecontract heb, huh… nee natuurlijk niet. Weet ik veel. “Dan kunnen we u helaas niet helpen meneer” zegt de vriendelijke stem. Ik zag ons al helemaal met mutsen en dikke jassen aan de feestdagen door brengen. “ik kan u wel het nummer geven van een ex-collega die voor zichzelf is begonnen” zegt de vriendelijke dame. Naarstig opzoek naar pen en papier!!! “ja graag” zeg ik tegen haar. Meteen het nummer gebeld en er word ook meteen opgenomen door een zeer vriendelijke buitenlandse man. Hele verhaal uitgelegd en ook hoe ik aan zijn nummer ben gekomen“Vanmiddag tussen 1500 en 1700 uur kan ik even langskomen” zegt hij. “voorrijkosten zijn 82 euro” komt er achteraan. Zucht.  Ik meteen naar mijn teamleider, situatie uitgelegd en zonder problemen kan ik om 1 uur naar huis.

En het blijft maar rond spoken door je hoofd “dat word een nieuwe ketel meneer, 2000 euro”. Half drie thuis, even de hond uitgelaten en om 5 voor drie gaat de telefoon. “ik kom er aan”. Dat is snel! En helemaal goed, thuis was de temperatuur gedaald naar 16 graden, nog niet echt koud natuurlijk maar ook niet echt warm. Kwart over drie, de spanning zit er bij mij goed in want ik denk maar aan 1 ding, gaat de bel. Vriendelijke man en we gaan meteen naar de ketel toe. Ik had de kast al leeg gehaald dus hij kon er zo bij. Kap er af, even luisteren en hij leek meteen te weten wat er moest gebeuren. Hij begint allemaal slangen los te halen “is er wel onderhoud geweest op deze ketel?” vraagt hij. Ik reageer een beetje laconiek en zeg ”pff, nee, niet dat ik weet” ik weet het wel natuurlijk… “moet even schoonmaken” zegt hij. En ik vind het prima, “doe maar wat je moet doen.” Ik ben, in mijn hoofd, op het ergste voorberijd. Nog meer slangen worden losgehaald en er komt een bende uit. Na 5 minuten is alles schoon gemaakt en word het geheel weer in elkaar gezet. Ik denk is dat alles. En word al wat blijer. Nog 5 minuten later moet ik de hete kraan aanzetten en wat denk je… stil! Het moest gelukkig alleen maar schoongemaakt worden!!! Helemaal blij ben ik. Ik vraag wat het kost, “82 euro voorrijkosten” zegt hij. “Ja dat wist ik al en verder, wat krijg je verder van me?” vraag ik “nee is goed”. Hij is natuurlijk maar 10 minuten bezig geweest maar heeft wel helemaal onze feestdagen gefikst. Dus ik geef hem een meier en zeg “is goed, laat de rest maar zitten”. Hij ook blij, ik blij peet blij iedereen blij!!

Gelukkig geen koude feestdagen…

Ik wens iedereen fijne kerstdagen en een nog fijner 2011

23 en 24 november 2010 twee bijzondere dagen.

23^ste omdat ik eindelijk mijn rijbewijs heb gehaald!!!!

JIEEEEEEEEEEEEEHAAAAAAAAAAAAA.

Niet dat ik er heel erg lang over heb gedaan eerder omdat ik zo laat ben begonnen. 23 jaar geleden had ik het al kunnen halen. Echter dat is niet helemaal goed gegaan. Centjes waren op zeg maar. Tussen nu en 23 jaar zag ik nooit echt een goede reden om het te gaan halen. Ik vond (vind nog steeds) het allemaal veels te duur en dus zonde van mijn geld. Daar kan je veel leukere dingen van doen. Toch..? maar goed. Na heel veel aandringen van mijn omgeving (-; ben ik dit jaar maar begonnen. Half augustus heb ik mijn theorie in 1 keer gehaald en 1 september ben ik begonnen met lessen. Nu naar 20 lesuren wat gelijk staat aan 13 lessen ongeveer ben ik gister ook in 1 keer geslaagd voor mijn praktijk examen. Was ik nerveus? Nee, niet echt. Maar op het moment dat ik naast de examinator plaats naam werd ik toch wel een heel klein beetje zenuwachtig…. Dat was gelukkig zo weer voorbij en het rijden ging dan ook zonder problemen. Volgende week woensdag kan ik het ophalen en dan opzoek naar een autootje.

Natuurlijk is de 23^ste ook de verjaardag van mijn tweede vader waar ik gister even gezellig een bakkie heb gedaan.

Waarom de 24^ste?

Heel simpel, vandaag is het twee jaar geleden dat ik gestopt ben met roken!

En dat bevalt me nog steeds prima.

Om even te vertellen wat het heeft opgeleverd die twee jaar:

-          €2.922,78 en ja, dit is vanaf het begin naar een spaar rekening gegaan (daar hebben we al een hoop leuke dingen mee gedaan).

-          14613 sigaretten niet gerookt, dat zijn 584 en een halve pakje van 25 Camel’s

-          Daarbij word ik nu 7 weken, 1 dag, 17 uur en 45 minuten ouder dan dat ik nog zou roken.

Ik kan het nog steeds iedereen aan raden om te stopen. Tot mijn grote vreugden is mijn beste vriend sinds een paar weken ook gestopt. Dit heeft als gevolg dat ik steeds harder moet werken op de squashbaan…

Gister zijn we met z’n 4en naar WalibiFlevo geweest, het was de laatste dag dat deze open was en tevens de laatste dag van het Halloween thema.

Broertje L samen met zijn vriendin A en Peet en ik waren allemaal een beetje snotterig maar desalniettemin hadden we er behoorlijk zin in.

Het weer zat enigszins mee dat wil zeggen het is droog gebleven. Nu hadden we daar zelf wel wat op gevonden daar door in de wildwaterbaan en de boomstamrit te gaan.

Het was ontzettend druk die dag, je kon bijna door de mensen de menigte niet meer zien… wachtrijen die opliepen tot 90 minuten… door een beetje strategisch te werk te gaan hebben we voor onszelf de wachttijden behoorlijk in de peiling kunnen houden. Langste wachttijd was voor de Goliath, een uurtje. En als je het snel zegt dan valt het wel mee…

Toen het langzaam donker begon te worden kwamen de acteurs en actrices naar buiten.

De rook machines over het hele park gingen aan wat alles behoorlijk mistig maakte.

Dit paste natuurlijk helemaal in de sfeer van Halloween, geweldig. Als het dan echt donker is hoor je over het hele park mensen gillen en schreeuwen. Ook wij werden aan het schrikken gebracht en vooral de meiden waren behoorlijk op hun hoede.

In het donker hebben we ook nog een paar roetsjbanen gedaan wat echt iets heel anders is dan als het licht is.

Rond een uur of half 10, voordat de menigte allemaal naar huis gaan, gaan wij naar huis. Dit heeft er voor gezorgd dat we zeer waarschijnlijk voor de veranderring aan de voorkant van de file hebben gezeten.

Een hele leuke dag met zijn 4tjes in WalibiFlevo!

Gister was in Amsterdam de marathon. En niet alleen  de marathon, ook een 8km loop. Mijn broertje R met zijn vrouw N en ik hadden ons ingeschreven voor deze 8km.

We doen dat wel vaker naar zo een wedstrijd gaan, dat is leuk en zo kan je ook een beetje kijken hoe je het doet tegenover de rest van hardlopend Nederland.

We hebben een paar keer samen getraind en dat ging redelijk goed, we waren tevreden zeg maar. Alle drie hadden we van te voren ongeveer een eindtijd in gedachten en die moest natuurlijk sneller zijn dan de laatste training.

Om half negen op de fiets naar R&N om van daar te vertrekken. Eerst nog even een bakkie gedaan. Heeft iedereen alles bij zich en zijn we er klaar voor… N is een beetje ziekjes geweest en heeft ook koorts gehad afgelopen week maar gelukkig ging het wat beter vandaag.

Het weer zit geweldig mee, zonnetje, weinig wind en rond de 10graden, helemaal goed!!

Aangekomen is het een drukte van jewelste en iedereen lijkt door elkaar te lopen. Tegelijk lijkt het ook alsof iedereen weet waar hij of zij mee bezig is en dat maakt het een gecontroleerde gaos.

Nummer op de buik, chip aan de schoen op naar de start waar het zo mogelijk nog drukker was…. Beetje rekken en strekken ondertussen en R en ik lopen wat verder naar voren terwijl N wat achterin van de starters blijft. Mekaar succes gewenst en ik zeg nog dat ik bij de finish op ze wacht als het startschot klinkt. “tot strax” roep ik en we gaan.

Afgelopen vrijdag avond gingen Peet en ik even naar DoeMere
om te kijken voor een kast voor de nieuwe TV.
Winkel in winkel uit, de een nog lelijker dan de ander.
Gelukkig heeft in de loop der tijd mijn smaak zich enigszins aangepast aan die
van Peet dus we zijn het steeds eens over de mate van lelijkheid.
Bij meneer Leen B. vonden we eindelijk een super mooi
dressoir/TV kast en die wilden we wel hebben. Even gevraagd of ze die nog op
voorraad hebben en gelukkig hadden ze dat niet. Ja gelukkig want we zijn op de
fiets en dat zou een probleem worden.
In het filiaal in de stad zou er wel nog 1 op voorraad staan
dus die gaat ze morgen met haar vader halen.

Nu even terug komend op de titel van dit logje.
We moesten nog eten… al fietsend zaten we te bedenken wat
dat zal gaan worden. Tot we langs de nieuwe Chinees fietsten en Peet voorstelt
om die eens te gaan testen.
Heel de parkeerplaats staat vol dus het is nog spannend of
we wel terecht kunnen…
We worden bijzonder vriendelijk ontvangen en meteen naar een
mooi plaatsje gebracht. Het gedeelte waar wij terecht komen is lekker rustig en
we zitten met zijn tweetjes in zo een grote ronde bank met een tafeltje. Alle ruimte
dus.
Peet besteld het 4 gangen menu en ik besluit voor het verassingmenu
te gaan. Ook willen we nog wat sushi van te voren, gewoon lekker…
Peet krijgt heerlijke gestoomde mosselen vooraf en ik krijg
eerst een lekker soepje pittig tomaat met groenten, daarna krijg ik pin peh ap,
dat zijn flensjes met pekingeend (heel lekker) als tussen gerecht krijg ik jakobsschelpen,
ook heel erg lekker.
Peet heeft voor een lekkere stoofpot met aubergine, kipfilet
en garnaal gekozen met witte rijst en ik
krijg Usayaki met lamsracks en Chinese bamie ook voor allebei weer heel erg
lekker. Toe krijgen we ijs met gebakken banaan, meloen, aardbijen, slagroom en
een ijskoekje.
En dan als laatste nog koffie en thee. Dus met de sushi mee heeft peet 5 gangen gehad en ik 8 gangen….
We hebben denk ik drie uur gezeten maar daar hebben we helemaal geen erg in gehad. Zo ontzettend relaxed was het daar. Echt een aanrader!!!

Karin wil graag een appel.
Maar Karin heeft geen centje voor een appel.
Thuis is er ook geen appel meer.
Karin vraagt aan mama een centje voor een appel.
En mama geeft een centje aan Karin.
Karin gaat naar de winkel en vraagt aan de meneer van de groeten om een appel.
De groeten meneer vraagt of ze wel genoeg centjes heeft.
Karin laat de centjes zien aan de groeten meneer.
De groeten meneer lacht tevreden en geeft een appel aan Karin.
Karin is blij met haar appel en gaat deze lekker op eten.

Ik staar naar buiten en denk wat zal ik eens neer zetten…

Ik kan schrijven dat het miezerig weer is maar dat zien
jullie zelf ook wel.

Ik kan schrijven dat het steeds drukker word als ik naar de
snelweg kijk maar dat spreekt voor zich in de spits.

Misschien schrijf ik wel iets over het afgelopen weekeind,
nee, daar is het al te laat voor. Het volgende weekeind is er al weer bijna.

Ik kan iets vertellen over mijn nieuwe tv waar ik heel blij
mee ben maar dat klinkt dan zo matrealistisch. Hoewel we er wel heeeeel blij
mee zijn.

Anders vertel ik over hoe druk ik ben op mijn werk…. Dat geloofd
niemand…

Weet je wat, ik denk er nog even over na en dan morgen, ja
morgen ga ik een verhaaltje schrijven over een iets dat dan samenloopt met een
gebeurtenis op een bepaalde plaats tijdens het verloop ven een willekeurige
dag.

Dat ga ik doen.